عطر سنبل عطر کاج

پروانه در آتش

ghasreghermez — Thu, 05 Mar 2009 15:59:18 GMT

پروانه وش از شوق تو در آتشم امشب

می سوزم و با این همه سوزش خوشم امشب

در پای من افتاد مه از شوق که دانست

مهمان تو خورشید رخ مهوشم امشب

در راه حرم قافله از سوسن و سنبل

وز سرو صنوبر علم چاوشم امشب

کوبیده بسی کوه و کمر سر خوش و اینک

در پای تو افتاده و بیهشم امشب

یا رب چه وصالی و چه رویای بهشتی است

گو باز نگیرند سر از بالشم امشب

بلبل که شود ذوق زده لال شود، لال

ای لاله نپرسی که چرا خامشم امشب

در چشم تو حوریست بهشتی که نوازد

با جام زرافشان و می بیغشم امشب

ما را به خدا باز گذارید،خدا را

اینست خود از خلق خدا خواهشم امشب

قمری ز پی تهنیت میلاد تو خواند

بر سرو، سرود غزل دلکشم امشب

تولدت مبارک عزیزم

گمشدن خواهم و در کوی تو پیدا گشتن M

ghasreghermez — Sun, 14 Sep 2008 06:09:18 GMT

سال ها تجربه و آن همه دنیا گشتن

به من آموخت همین یکه و تنها گشتن

بلکه روزی به تو تنها رسم از تنهایی

چند بیهوده به دور همه دنیا گشتن

در دل و دیده به دنبال تو گردم شب و روز

تا به سر خواهدم این گنبد مینا گشتن

دل به دریا زده ام بر لب دریای غمت

قطره ای خواهم از آن خوردن و دریا گشتن

ای سر زلف تو بر باد ده نافه ی چین

آهوان را نرسد ای همه صحرا گشتن

همه آمیخته با حیرت و رویای منی

گو چه می خواهی از این حیرت و رویا گشتن

منهم ای گوهر گمگشته از این گمراهان

گمشدن خواهم و در کوی تو پیدا گشتن

گل امید

ghasreghermez — Sun, 06 Jul 2008 08:39:18 GMT

هوا هوای بهار است و باده باده ی ناب

به خنده خنده بنوشم جرعه جرعه شراب

در این پیاله ندانم چه ریختی پیداست

که خوش به جان هم افتاده اند آتش و آب

فرشته روی من ای آفتاب صبح بهار

مرا به جامی از این آب آتشین دریاب!

به جام هستی ما ای شراب عشق بجوش

به بزم ساده ی ما ای چراغ ماه بتاب

گل امید من امشب شکفته در بر من

بیا و یک نفس ای چشم سرنوشت بخواب

مگر نه خاک ره این خرابه باید شد

بیا که کام بگیریم از این جهان خراب.

پرواز با خورشید

ghasreghermez — Tue, 08 Apr 2008 09:19:18 GMT

بگذار که بر شاخه ی این صبح دلاویز

بنشینم و از عشق سرودی بسرایم

آنگاه به صد شوق چو مرغان سبکبال

پر گیرم از این بام و بسوی تو بیایم

خورشید از آن دور از آن قله ی پر برف

آغوش کند باز همه مهر همه ناز

سیمرغ طلایی پر و بالی است که چون من

از لانه برون آمده دارد سر پرواز

پرواز به آنجا که نشاط است و امیدست

پرواز به آنجا که سرود است و سرور است

آنجا که سراپای تو در روشنی صبح

رویای شرابی است که در جام بلور است.

ای که معنی عشق تو آسمون پاکه

ghasreghermez — Wed, 05 Mar 2008 07:51:18 GMT

یادت نره دوست دارم خیلی دلم تنگه برات

دار و ندارم و بگیر مال خودت مال چشات

خورشید و بردار و بیار آفتابی شو به خاطرم

قرارمون یادت نره دیر نکنی منتظرم

قرارمون یادت نره دوست دارم یادت نره

قرارمون ساعت عشق کنار دلشوره زدن

کنار دلواپسی و ترس یه وقت نیومدن

عاشقم و عاشق تو از همه دیوونه ترم

قرارمون یادت نره دیر نکنی منتظرم

قرارمون یادت نره دوست دارم یادت نره

قرارمون کنار گل که سر به زیر عطر توست

تو چین چین دامنی که هزارتا بغض و میشه شست

خورشید و بردار و بیار آفتابی شو به خاطرم

قرارمون یادت نره دیر نکنی منتظرم

یادت نره دوست دارم خیلی دلم تنگه برات

دار و ندارم و بگیر مال خودت مال چشات

قرارمون یادت نره دوست دارم یادت نره

مسعود جان تولدت مبارک

برق چشمان تو

ghasreghermez — Sat, 09 Feb 2008 07:34:18 GMT

برتن خورشید می پیچد به ناز

چادر نیلو فری رنگ غروب

تک درختی خشک در پهنای دشت

تشنه می ماند در این تنگ غروب

از کبود آسمان ها روشنی

می گریزد جانب آفاق دور

در افق بر لاله ی سرخ شفق

می چکد از ابر ها باران نور

می گشاید دود شب آغوش خویش

زندگی را تنگ می گیرد به بر

باد وحشی می دود در کوچه ها

تیرگی سر می کشد از بام و در

شهر می خوابد به لالای سکوت

اختران نجوا کنان بر بام شب

نرم نرمک باده ی مهتاب را

ماه می ریزد درون جام شب

در دل تاریک این شب های سرد

ای امید نا امیدی های من

برق چشمان تو همچون آفتاب

می درخشد بر رخ فردای من.

آسمان

ghasreghermez — Mon, 29 Oct 2007 05:57:18 GMT

نغمه ی خاطر نواز مرغ شب

کاروان ماه را همراه بود

نیمه شب ها آسمان را عالمی است

آه اگر این آسمان بی ماه بود

از جهان آرزوها بوی جان

بر فراز باغ دامن می کشید

از بهشت نسترن ها می گذشت

بال خود بر گونه ی من می کشید

اختران قندیل ها آویخته

زیر سقف معبد نیلوفری

کهکشان لرزنده همچون دود عود

می کند در بزم ما افسونگری

راز های خفته در آفاق دور

در سکوت نیمه شب جان می گرفت

پر بسوی آسمان ها می گشود

دامن ماه درخشان می گرفت

خوشتر از شب های مهتاب بهار

عالمی دیگر کجا دارد خدا؟

عالم عشق و امید و آرزوست

عالم تنهایی و اندیشه ها.

افسانه

ghasreghermez — Sun, 09 Sep 2007 20:44:18 GMT

دردمندان را دوای نیست در میخانه ها

ساده دل آنکس که پیمان بست با پیمانه ها

مست توحیدم نه مست باده ی اندیشه سوز

سر خوشی ها را نجویم از در میخانه ها

عکس روی باغبان پیداست در هر برگ گل

سیر کن نقش خدا را در پروانه ها

داستان اهل دنیا را به دنیا دار گوی

گوش من آزرده شد از جور این افسانه ها

گر که جویی روشنی در خاطر بشکسته جوی

رونق مهتاب باشد در دل ویرانه ها

سر بپای بینوایان منهم تا زنده ام

چون خدا را دیده ام در کنج محنت خانه ها.

پرواز

ghasreghermez — Mon, 27 Aug 2007 14:45:18 GMT

دلم گرفته است

به ایوان می روم و انگشتانم را

بر پوست کشیده ی شب می کشم

چراغ های رابطه تاریکند

کسی مرا به آفتاب

معرفی نخواهد کرد

کسی مرا به مهمانی گنجشک ها نخواهد برد

پرواز را به خاطر بسپار

پرنده مردنی ست.

ستاره

ghasreghermez — Sat, 25 Aug 2007 16:51:18 GMT

گمان کردیم

چراغ های حقیر شهرمان

زیباتر از

ستارگان آسمان شب های اجدادمان است

و شاید

همین گمان واهی بود

که آسمان شهرمان را

این چنین خالی از ستاره کرد.